| De oorlog der magiers
FF VI was de laatste FF die werd uitgebracht voor de (Super) Nintendo. Na groot te zijn geworden op deze
wat verouderende generatie consoles komt Square nog één keer terug met alles wat ze heeft, en dat is te
merken ook. Natuurlijk was het eind van de serie nog lang niet in zicht, maar er werd wel een tijdperk
afgesloten, en tot nu toe is FF VI de enige Final Fantasy waarbij je het 'Final' gedeelte tijdens het
spelen echt goed kan voelen.
Duizend jaar geleden woedde een verschrikkelijke oorlog waarin het gebruik van magie de wereld bijna
compleet verwoestte. Nu, duizend jaar later, is er weer welvaart in de wereld. Staal en buskruit zijn
opnieuw uitgevonden en wetenschap en technologie vieren hoogtij. Er zijn echter machtswellustelingen die
de verschrikkelijke en verwoestende kracht van magie weer nieuw leven in willen blazen.
Zo begint het verhaal en vanaf dit moment wordt alles wat vager. Vragen komen op je af van alle kanten en zonder je het in de gaten hebt, wordt je een gigantische queeste in geslingerd. Het begint met het opduiken van een jonge vrouw die werd gedwongen in het leger van de keizer te dienen. Ze bezit de gave van magie, maar lijdt aan geheugenverlies en heeft dus geen antwoorden. Het keizerrijk wordt steeds agressiever en dorp na dorp wordt geplunderd. Alle wetenschappers worden gedwongen onderzoek te doen naar magie.
Met ieder stukje van de puzzel gaat het er meer op lijken dat de geschiedenis op het punt staat zich te
herhalen. Jij en je team zullen er alles aan moeten doen om de oorlog te voorkomen.
FF VI is grafisch natuurlijk niets vergeleken bij wat we tegenwoordig gewend zijn, maar toch is het je
tijd zeker waard dit spel eens heel goed te bekijken. Er zijn een aantal dingen die mij persoonlijk aan FF
VI zijn opgevallen en een niet geringe indruk op mij hebben gemaakt.
Ten eerste is de manier waarop het verhaal wordt verteld erg mooi gedaan. In FF VI speel je met 14
verschillende personages waarvan er 12 een belangrijke rol vervullen. Er is niet echt een hoofdrol aan te
wijzen, maar wel komt ieder personage uitvoerig aan bod en brengt een eigen stukje van het verhaal met
zich mee.
Ten tweede is de scope van deze Final Fantasy echt enorm. Mede omdat je zo'n brede kijk op de gebeurtenissen
krijgt, gaat de wereld echt voor je open. En net als je denkt dat je alles hebt gehad, blijk je nog maar
net te zijn begonnen.
Tenslotte wil ik nog even de aandacht vestigen op de muziek. Voor sommigen is het een verzameling van
dezelfde piepjes die door ieder Nintendo spel worden geproduceerd, maar volgens mij heeft Nobuo Uematsu
nooit meer het niveau bereikt van Final Fantasy VI. Als je goed luistert en probeert door de beperkingen
van het Super Nintendo geluid heen te prikken, zal je een waar meesterwerk te horen krijgen.
Voor iedereen die zich nu de haren uit het hoofd aan het trekken is voor het verkopen van zijn Super
Nintendo, maak je geen zorgen. Final Fantasy VI is opnieuw uitgebracht voor de Playstation met wat extras,
waaronder een paar gloednieuwe FMV's. Dus laat de obsessie met het grafische even links liggen en geef FF
VI en kans. Je zal er geen spijt van hebben.
Crane Paladin
| 
Favorieten